2006/Mar/05

วันนี้ก็เป็นอีกวันนึงที่ป๋มตื่นสาย แต่ป๋มก็ไม่ลืมที่จะโทรไปหาเค้าในเช้าของวันนี้ แต่วันนี้กลับไม่เหมือนในทุกๆวัน วันนี้เค้าไม่สบายต้องออกไปหาหมอตั้งแต่เช้า มีอาการไอเป็นเลือด หมอบอกว่าเป็นภูมิแพ้น่ะ ป๋มเป็นห่วงเค้ามากๆ แต่ป๋มก็ทำอะไรได้ไม่ดีไปกว่าหวังว่าเค้าจะหายดี และอยู่เป็นกะลังใจให้เค้าเสมอ ...ป๋มเป็นห่วงมากๆรู้รึป่าว...

คืนนี้ป๋มก็ออนเอ็มตามปกติ แต่ในคืนนี้ทะมัยเค้าไม่ออน เป็นอะไรรึป่าว สงสัยคงจะอาบน้ำอยู่ ป๋มก็นั่งฟังเพลงไปเรื่อยๆ จนได้คุยกะเพื่อนของเค้าคนนึง เค้าชื่อ เล้ง เล้งได้บอกป๋มว่า เค้าเจ็บคอมากเลยหลับไปแล้ว... โอเค คืนนี้คงเป็นคืนนึงที่เราไม่ได้คุยกัน ป๋มก็ไม่โทรไปหาเค้าหรอกกลัวว่าจะรบกวน แม้แต่ส่งข้อความป๋มยังคิดแล้วคิดอีก แต่สุดท้าย ดูแลตัวเองน่าค้าบ ทานข้าวให้ตรงเวลาน่ะ ทานยาด้วยล่ะ ป๋มคงทำได้แค่อยู่เป็นกะลังใจให้นายหายไวๆค้าบ และจาได้คุยกันอีก เป็นห่วงมากๆค้าบ ป๋มยังรอเสมอค้าบ (-o) นี่เป็นข้อความที่ป๋มส่งให้เค้าในคืนนี้ ทั้งๆที่เค้ายังคงนอนหลับอยู่ เป็นข้อความฉบับแรกที่ป๋มส่งให้เค้ายาวขนาดนี้ จากนั้นป๋มก็นั่งออนเอ็มไปเรื่อยๆ โดยไม่มีจุดหมายอะไร ไม่แม้แต่จะคิดว่าเค้าจะออน ...แต่แล้ว ตึ๊ง !! เค้ามาคับป๋ม ป๋มเห็นเพียงแค่นั้น น้ำตาป๋มก็ไหลลงมาโดยไม่ทันตั้งตัวเลยล่ะ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร แต่ป๋มรู้แค่ว่าป๋มดีใจมากๆ

ตอนนี้ก็เป็นเวลาของวันใหม่แล้ว เที่ยงคืนก่าๆ เข้าสู่วันที่ 24 แล้วล่ะ แฮปปี้เบิร์ดเดย์ ค้าบ ป๋มคงเป็นคนแรกที่บอกแฮปปี้เบิร์เดย์เค้า ป๋มไม่ลืมหรอกน่าวันเกิดของคนที่ป๋มรัก ก็ป๋มรักเค้านี่น่า ป๋มรักนายมากเลยโอคุง......แต่แล้วมันก็เป็นคืนแห่งน้ำตา...

2006/Mar/03

ใครๆต่างพูดว่าช่วงเวลาที่มีความสุขเวลาจะหมุนผ่านไปเร็วเสมอ ..

วันนี้ก็วันที่ 13 ก.พ. แระ ที่ผ่านมาป๋มก็คุยกับเค้าทุกๆวัน คอยหยอดให้เค้ารู้ว่าเรารู้สึกยังไงกับเค้า แต่มันก็น่าน้อยใจคับ ในเมื่อเค้าคอยบอกปัด และปฏิเสธมาโดยตลอด แต่ป๋มก็ยังคงทำต่อไป ก็ป๋มมีความสุขของป๋มนี่ คืนนี้ป๋มรู้สึกสบายใจมากๆคับ ป๋มคิดทบทวนเรื่องราวของเราทั้งหมดมาโดยตลอด ป๋มไม่รู้จะทำไงดี จะบอกเค้าดีรึป่าว ถ้าบอกไปแล้วเค้าจะหนีจากเราไปรึป่าว เค้ายังจะคุยกะป๋มเหมือนเดิมรึป่าว ป๋มคิดอยู่นานหลายวัน ป๋มกลัวจะเสียเค้าไปนายโอคุงของป๋ม....เอาล่ะ เป็นไงเป็นกันน่า ไหนๆก็ไหนๆแระ ดีก่าให้เรามาเสียใจในภายหลังเป็นไงเป็นกันล่ะ ในคืนนี้ก็เป็นอีกคืนนึงที่ป๋มโทรไปคุยกะเค้าเหมือนในทุกๆคืน แต่ที่พิเศษไปกว่านั้นคับ เวลา 24.00 ป๋มบอก Happy Valentine เค้าเป็นคนแรก จากนั้นบทสนทนาของเราก็เข้าสู่ปกติเหมือนทุกๆวัน แต่วันนี้ป๋มรู้สึกสบายใจมากๆ ยังไงก็ไม่รู้ล่ะวันนี้ป๋มต้องบอกให้เค้ารู้ให้ได้ เราคุยกันอยู่นานพอควร ป๋มก็เริ่มลากเข้าสู่ความตั้งใจของป๋มในคืนนี้ ในช่วงเวลานั้นป๋มรู้สึกพะอืดพะอมยังไงชอบกล กล้าๆกลัวๆน่ะ จะบอกดีไม่บอกดี โอคับ ป๋มชอบนายน่ะ แต่ป๋มไม่รู้ว่านายจะคิดยังไง บทสนทนานี้ ทำให้เค้าอึ้งเงียบไปช่วงหนึ่ง ในใจป๋มควบคุมไม่อยู่ ใจเต้นไม่เป็นจังหวะเลยล่ะ แต่แล้ว ป๋มก็ชอบนายเหมือนกัน คำตอบของเค้าทำให้ป๋มดีใจมากๆ ขนลุกเลยล่ะ อยากจะกระโดดกอดไอ้แมงมุมของป๋มมากๆ ป๋มรู้สึกโล่งใจเรื่องที่คิดมาทั้งหมด นายคงไม่หนีป๋มไปไหนหรอกน่ะ ป๋มดีใจมากๆ วันนี้เป็นวันที่พิเศษที่สุดของป๋มเลยล่ะ บางคนอาจจะคิดว่าการที่เราแอบชอบใครสักคนไม่จำเป็นต้องบอกให้เค้ารู้ก็ได้ แต่เวลามันยังผ่านไปเรื่อยๆ สักวันเราจะเสียใจมากแค่ไหน แล้วเค้ายังจะมีเวลา มีความรู้สึกดีๆให้ราอีกรึป่าว ถ้ามันไม่หมดไปกับสิ่งใหม่ๆของเค้า ...ป๋มรักไอ้แมงมุมของป๋ม..


edit @ 2006/03/03 21:45:41

2006/Mar/03

มีใครเคยรู้สึกบ้างมั๊ย...เคยเสียใจบ้างมั๊ย...ถ้าวันนึงคนที่ได้ชื่อว่าเป็นแฟนของเรา เกิดไปชอบใครคนนึงเข้า ทั้งๆที่ยังใช้คำที่เรียกแทนตัวคนทั้ง 2 ว่า แฟน ในเมื่อเป็นเช่นนั้น เราควรจะทำยังไงกับมันต่อไป...แต่สิ่งนี้ได้เกิดขึ้นกับตัวป๋มเอง ป๋มรู้สึกได้ดี ว่ามันเป็นยังไง

ป๋มก็รู้น่ะว่าตัวเองผิด แต่ทำไงได้ล่ะ ในเมื่ออะไรๆ มันก็เปลี่ยนไป มันไม่ได้เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว ความรู้สึกมันไม่ยากเลยที่จะมีสิ่งมากระตุ้นให้ได้รับการเปลี่ยนแปลง และมันก็เกิดขึ้นกับป๋ม ในวันนึง......

ปกติแล้วป๋มเองเป็นคนที่เล่นเอ็มอยู่บ่อยๆ เป็นชีวิตจิตใจอยู่แล้ว ป๋มก็คุยกะคนในลิสไปตามประสาวันธรรมดาวันนึง แต่วันนี้ทำไมป๋มกะลังจดจ่ออยู่กับการคุยกะคนๆ นึง คนๆนี้หรอ ป๋มไม่เคยคุยด้วยมาก่อนเลย ป๋มไม่รู้ว่าป๋มไปแอดเค้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่ รึว่าเค้าเป็นคนแอดมา แต่ไม่เป็นไรน่า ไม่ว่าจะยังไงเราก็เป็นเพื่อนกันได้น่า อีกอย่างไอนี่มันใจดีด้วยหว่ะ ขอให้ทำอะไรก็ทำให้ ขอเบอโทรศัพท์ยังให้เลย วู้ๆ ใจดีมากๆเลยเพื่อนคนนี้ของป๋ม ออ! ป๋มลืมบอกไป ไอ้เนี่ย มันชื่อโอ แต่ป๋มอ่ะพิมพ์ชื่อมันผิดอยู่บ่อยๆ เป็น ดอ (ผิดจิงๆคับ) ก็น่ะ ลองก้มดูแป้นคีย์บอร์ดดิ ว่ามันน่าผิดรึป่าว แต่มันก็ไม่ได้ทักท้วงอารายป๋ม เหอะๆ (รึว่ามันชอบ) จากวันแรก ก็ต้องมีวันที่ 2 , 3 , ...ไปเรื่อยๆคับ นับวันบทสนทนาระหว่างเราเริ่มเข้มข้นขึ้นคับ สนุกสนาน เฮฮา มากขึ้น เค้าถามอะไรป๋ม ป๋มก็ตอบ (จิงใจคับ หุหุ ไม่ได้ซื่อบื้อน่ะ) แต่ที่มันแปลก และเปลี่ยนไปนี่สิ คือความรู้สึกของป๋มเอง เปลี่ยนไปเมื่อไหร่หรอ ? ป๋มไม่รู้หรอก แต่ที่รู้ๆมันไม่เหมือนเดิมแล้ว ยังไงหน่ะหรอ? ก็เวลาที่ป๋มออนเอ็มเมื่อไหร่ป๋มก็จะมองหาแต่เค้า...(โอคุง) คนนี้แหละ เป็นอย่างนี้มาเรื่อยๆ ทุกๆครั้ง แต่ที่ป๋มแปลกใจไปกว่านั้นคับ ตอนป๋มออนป๋มมองหาก็ไม่เจอเค้าคับ แต่อีก 3 วิต่อมา (ประมาณนั้น) ตึ๊ง !!!! มันมาคับ มันตามป๋มมาติดๆ แต่แค่นี้ยังไม่แปลกใจคับ ที่แปลกก็เพราะว่ามันเป็นแบบนี้อยู่บ่อยๆ หลายวันมากๆ ป๋มล่ะงง แต่ก็ดีนี่คับป๋มอยากคุยกะเค้าอยู่แล้วนี่ ป๋มจำไม่ได้หรอกคับว่าเราเริ่มคุยกันตั้งแต่วันไหน ที่เท่าไหร่ แต่ที่รู้ๆ ก็ปาไปแล้วคับ วันที่ 23 ธ.ค. 48 ป๋มได้เมสเสจฉบับแรกจากเค้าคับ ออ! อีกอย่างป๋มเมมชื่อเค้าผิดด้วยแหละ แฮ่ๆ (แต่เด๋วนี้อ่ะถูกแล้ว) จากนั้นป๋มเริ่มอยากคุยกะเค้าบ่อยๆ คุยสนุกดีคับ คุยเก่งมากๆ (พูดมาก) ยังไงอ่ะ เอาเป็นว่าป๋มสามารถสนุกได้ ขำได้ ทั้งๆที่ป๋มไม่ได้พูดอารายเลย เหอะๆ เค้าคนนี้คับได้อาสาทำบล็อกในสะเปสให้ป๋มด้วยเป็นการ์ดปีใหม่คับ ป๋มชอบมากๆเลย จากนั้นป๋มก็คุยกะเค้ามาตลอด จากวันเว้นวัน กลายเป็นทุกวัน และทุกๆวัน ป๋มรู้ตัวน่ะ ว่าป๋มรู้สึกยังไง ป๋มแอบชอบเค้าแล้วล่ะ ป๋มรู้ตัวป๋มดี.......



edit @ 2006/03/03 11:54:26
edit @ 2006/03/03 11:58:02
edit @ 2006/03/03 21:34:57
edit @ 2006/03/03 21:38:49